31 กรกฏาคม 2549 >> วันที่รอคอย
3.10 am
เวลาดีตอนตี 3 น้องแพรโทรมาปลุกเลยต้องกระดื๊บตัวเองลงมาจากที่นอนจนได้ ทั้งที่เพิ่งนอนไป 2 ชั่วโมง
โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ อยากนอนก็อยาก แต่ไม่ได้ อาราชิสำคัญยิ่งชัพ ต้องรีบตื่นรีบไป
ตื่นมาก็อาบน้ำอย่างรวดเร็ว โทรไปหาโบ นัดเรื่องมารับที่ปากซอย แล้วก็เดินออกไปรอโบที่ป้ายรถเมล์
4.55 am
ถึงหน้าโรงแรมอมารีโดยสวัสดิภาพ คนเริ่มเยอะแล้ว ใส่เสื้อเหลืองกันมาเต็มเลยตามที่นัดกันในบอร์ด
เจอพี่เอ็ม และพลพรรค sbg ก่อนเลย มองๆ เลยไปก็เจอพี่ถั่ว แล้วก็คนอื่นๆ ที่คุ้นๆ หน้ากันดี
โดนพี่ถั่วลากไปกอดจูบ ลวนลามเล็กน้อย แล้วก็คุยเรื่องหงุดหงิดใจ (ที่พี่ถั่วเคืองโคตร แต่ปล่อยไปเหอะ)
ก็คุยโน่นคุยนี่กับคนโน้นคนนี้ไปเรื่อยเปื่อย แล้วก็ตามหาน้องแพร ฝน และคนอื่นๆ
ซักพักพี่สตาฟโรงแรมบอกว่าให้ไปรอที่ข้างๆ โรงแรม เพระรถบัสจะเข้าทางนั้น
ทุกๆ คนก็รีบกรูกันไปอย่างเร็ว เลี้ยวไปข้างโรงแรมเขาก็เตรียมรั้วกั้นเอาไว้แล้ว ยาวอย่างแรง
ตอนนั้นไอ้ฟี่ไม่สนใจอะไรแล้ว เพื่อนเพิ่นชั้นทิ้งเรียบ วิ่งดิ่งไปหน้าๆ บรรยากาศเหมือนแข่งเดินทน (555+)
แล้วก็ได้มายืนอยู่เฉียงๆ กับทางเข้านิดนึง กับโบ พี่นัท น้องแพร ส่วนฝนหาย หลุดไปอยู่ไกลมาก
ทางขวาเป็นแกงค์โชบะ เจอพี่นุ่น พี่ป้อม (คนอื่นคุ้นแต่หน้า ไม่รู้จักอ่ะ) เลยไปเป็นแกงค์พี่ถั่ว
ส่วนทางซ้ายเป็นสตาฟsbg ที่ส่วนใหญ่เมนบะโนะ มีพี่เอ็ม ปุ้ย เอ็ม (บลา บลา บลา...ครบแหละ)
ทำเลดีใช้ได้ อยู่หน้าสุดด้วย แต่...ขวาโชบะ ซ้ายบะโนะ
แล้วกรูจากรี๊ดกร๊าดจุนบะ โชโนะกะครายยยยยยยย
เวลาผ่านไปพร้อมๆ กับอาการเม้าท์แตกที่เพิ่มขึ้นตามเวลา
ไม่รู้ว่ารู้จักกันมาแต่ชาติปางไหน แต่คุยกันได้ออกรสโคตร รู้จักกัน สนิทกันตรงนั้นแหละ
3.10 am
เวลาดีตอนตี 3 น้องแพรโทรมาปลุกเลยต้องกระดื๊บตัวเองลงมาจากที่นอนจนได้ ทั้งที่เพิ่งนอนไป 2 ชั่วโมง
โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ อยากนอนก็อยาก แต่ไม่ได้ อาราชิสำคัญยิ่งชัพ ต้องรีบตื่นรีบไป
ตื่นมาก็อาบน้ำอย่างรวดเร็ว โทรไปหาโบ นัดเรื่องมารับที่ปากซอย แล้วก็เดินออกไปรอโบที่ป้ายรถเมล์
4.55 am
ถึงหน้าโรงแรมอมารีโดยสวัสดิภาพ คนเริ่มเยอะแล้ว ใส่เสื้อเหลืองกันมาเต็มเลยตามที่นัดกันในบอร์ด
เจอพี่เอ็ม และพลพรรค sbg ก่อนเลย มองๆ เลยไปก็เจอพี่ถั่ว แล้วก็คนอื่นๆ ที่คุ้นๆ หน้ากันดี
โดนพี่ถั่วลากไปกอดจูบ ลวนลามเล็กน้อย แล้วก็คุยเรื่องหงุดหงิดใจ (ที่พี่ถั่วเคืองโคตร แต่ปล่อยไปเหอะ)
ก็คุยโน่นคุยนี่กับคนโน้นคนนี้ไปเรื่อยเปื่อย แล้วก็ตามหาน้องแพร ฝน และคนอื่นๆ
ซักพักพี่สตาฟโรงแรมบอกว่าให้ไปรอที่ข้างๆ โรงแรม เพระรถบัสจะเข้าทางนั้น
ทุกๆ คนก็รีบกรูกันไปอย่างเร็ว เลี้ยวไปข้างโรงแรมเขาก็เตรียมรั้วกั้นเอาไว้แล้ว ยาวอย่างแรง
ตอนนั้นไอ้ฟี่ไม่สนใจอะไรแล้ว เพื่อนเพิ่นชั้นทิ้งเรียบ วิ่งดิ่งไปหน้าๆ บรรยากาศเหมือนแข่งเดินทน (555+)
แล้วก็ได้มายืนอยู่เฉียงๆ กับทางเข้านิดนึง กับโบ พี่นัท น้องแพร ส่วนฝนหาย หลุดไปอยู่ไกลมาก
ทางขวาเป็นแกงค์โชบะ เจอพี่นุ่น พี่ป้อม (คนอื่นคุ้นแต่หน้า ไม่รู้จักอ่ะ) เลยไปเป็นแกงค์พี่ถั่ว
ส่วนทางซ้ายเป็นสตาฟsbg ที่ส่วนใหญ่เมนบะโนะ มีพี่เอ็ม ปุ้ย เอ็ม (บลา บลา บลา...ครบแหละ)
ทำเลดีใช้ได้ อยู่หน้าสุดด้วย แต่...ขวาโชบะ ซ้ายบะโนะ
แล้วกรูจากรี๊ดกร๊าดจุนบะ โชโนะกะครายยยยยยยย
เวลาผ่านไปพร้อมๆ กับอาการเม้าท์แตกที่เพิ่มขึ้นตามเวลา
ไม่รู้ว่ารู้จักกันมาแต่ชาติปางไหน แต่คุยกันได้ออกรสโคตร รู้จักกัน สนิทกันตรงนั้นแหละ
ฟ้าเริ่มสางขึ้นทุกที มีพี่ๆ สตาฟมายืนคุมเป็นหย่อมๆ ก็เลยขอพี่เขาดูกำหนดการณ์
มีเวลาเครื่องลง อาราชิมาถึง ทำโน่นทำนี่ กอล์ฟไมค์ออกมาต้อนรับ อาราชิพักผ่อน? แล้วก็แถลงข่าว
อะไรไม่อะไร "อาราชิพักผ่อน" เขียนตัวใหญ่มาก แถมใช้เวลาเยอะกว่าแถลงข่าวอีก (กรำ)
ตลอดเวลา มีรถสตาฟ รถนักข่าว รถบ้ารถบอแม่งแล่นเข้าออกตลอด
อยากจะบอกว่าทำเด็กแถวนั้นใจระทึกไปหลายที รถมาทีกรี๊ดกันที เสียดายเสียงชิปเลย (- -" )
07.00 am
แถวยาวมาก คนเยอะมาก ตอนแรกว่าเยอะแล้ว ผ่านไปซักชั่วโมงแถวยาวไปถึงหน้าโรงแรมเลย
กำลังกดๆ กล้องซูมเข้าออกซ้อมไว้ก่อน ได้ยินท้ายแถวตรงหน้าโรงแรมกรี๊ดมาก่อนเลย
ก็ชะเง้อๆ ดู (แม่งกรี๊ดเรื่อยเปื่อยอีกป่าววะ) แล้วก็ได้ยินพูดๆ กันต่อมาว่า "มาแล้วๆ อาราชิจริงๆ"
วินาทีนั้นแหละ เปิดกล้องทันที เตรียมพร้อมชะเง้อคอรอเลย
แล้วรถมินิบัสก็ค่อยๆ แล่นเข้ามาเรื่อยๆ ก่อนจะหยุดลงก่อนถึงหน้าฟี่ ห่างออกไปประมาณ 10 เมตรได้
สตาฟเดินลงมาจากรถก่อน สตาฟเยอะมาก แม่งมากันกี่คนวะ รอจนรู้สึกว่า เมื่อไหร่ชิจะออกมาซักที
แล้วสตาฟก็หมด (ซะที) เวลาที่รอคอยก็มาถึง
คนแรกที่เดินลงมา>>จุน...จุนใส่เสื้อขาว ผูกเนคไท แล้วก็มีเสื้อคลุมตัวยาวคลุมเข่าสีขาวทับอีกที
อารมณ์คล้ายๆ ตอนแถลงข่าวที่ญี่ปุ่นนั่นแหละ ส่วนกางเกงเป็นสีดำ แอบมีลายสีทองๆ ด้วย
อยากบอกว่ามองไม่เห็นตอนจุนลงมา ไม่เห็นเลยจริงๆ เพราะโดนป้ายกับสื่อบังมิดเลย
แต่เพื่อนที่อยู่ตรงนั้นบอกว่าตอนจุนเห็นแฟนๆ จุนตกใจใหญ่เลย แล้วก็อุทาน "suge~" (สุดยอด)
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด บ้าไปแล้วไอ้ฟี่
มาเห็นจุนชัดๆ เต็มๆ ตาก็ตอนเดินผ่านหน้า จุนยกมือไหว้ ไหว้สวยโคตร มีภรรเมียเดินตามหลังมาอีกตะหาก
ตาคมมาก จมูกสวย หน้าเหมือนฝรั่งเลย เห็นเคราครึ้มๆ แต่ก็ยังขาวอยู่ดี ขาวผ่องสุดๆ ไม่ไหวแล้ว
คนที่สอง (แต่เป็นคนแรกที่ฟี่เห็น) >>เฮียโช ซากุไรสุดหล่อ
หล่อจริงๆ นะ หล่อแบบว่าหล่อตาย หล่อโคตรๆ หล่อเทพไม่ไหวแล้ว เหมือนเฮียมีสปอร์ตไลท์ส่วนตัว
เฮียผมสวยโคตร หน้าใสวิ้ง ขาวอมชมพู ที่สำคัญหน้าตาโคตรเฟรนด์ลี่เลย ยิ้มแย้มแถมมองจิก จิกไปทั่วๆ
โบกมือให้เหมือนนางสาวไทย (โบกช้าๆ สูงๆ สไตล์เฮียนะแหละ) ชุดที่ใส่ก็คล้ายๆ ของจุน สีขาว
เสื้อขาวยาวๆ คลุมทับ แต่ยาวน้อยกว่าจุน พับแขนขึ้น ข้างหลังเป็นลายหัวกะโหลกสีทองๆ แอบอยากขโมยกลับบ้าน
แค่เห็นเฮียฟี่ก็ช็อคไปแล้ว อึ้งไปเลย จะหล่อไปไหนเฮีย แถมตอนเดินผ่านหน้าเฮียมองมาเต็มๆ...ตายกันไปข้าง
สาม >> โนะ โนะของเฮียที่เดินตามลงมา ฮืออออออออออออออออออ
เห็นน้องแล้วอยากร้องไห้ น้องน่ารักอะไรขนาดนั้น ตอนแรกๆ น้องตื่นคนด้วยอ่ะ
ออกมาชะโงกหัวดูหางแถวว่ายาวไปถึงไหน แล้วน้องก็อึ้งรับประทาน คงไม่คิดว่าแฟนๆ จะเยอะขนาดนั้นมั้ง
มีคนบอกว่าน้องแอบสะดุ้ง ตกใจแฟนๆ แล้วก็เอามือไปเกาะชายเสื้อไอจัง ประมาณว่าไม่ทันตั้งตัว
น้องตื่นคนหละ น้องตื่นคน (o >< o) แล้วพอตั้งสติได้ น้องก็ค่อยๆ ปล่อยเสื้อไอจังออก
โฮกกกกกกกกกกกกกก...น่ารักมากถึงมากที่สุด ใส่เสื้อดำด้วย ตัวเล็กๆ เลยยิ่งดูเล็กเข้าไปใหญ่เลย
ที่สำคัญ น้องใส่ผ้าพันคอสีเหลือง ผืนยาวๆ สีเหลืองในหลวง โคตรน่ารักเลย
พอตั้งสติได้น้องก็ยิ้มตลอดนะ โบกไม้โบกมือ เล่นกับแฟนๆ ตลอดเลย แล้วก็ยิ้มแบบถนัด...ตายอีกแล้วไอ้ฟี่
คนต่อมา >> มาซากิจัง (อย่าสนใจกับลำดับการเรียงของฟี่เลย ใครลงรถก่อนหลังเห็นไม่ชัดอ่ะ)
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกก ที่รักมาแล้ววววววววววววววววว กรูจะบ้า!!!!!!!!!!
ไอจังผมสั้นๆ ตัวสูง แต่ผอมนะ แถมใส่เสื้อดำอีก ยิ่งดูผอมหนักเข้าไปใหญ่เลย
เสื้อตัวในคอลึกสีชมพูอ่อน อ่อนจนเกือบจะเป็นสีขาว เข้ากับกางเกงเลย แล้วก็คลุมด้วยสูทสีดำแขนยาว
แม่เจ้า...ตัวสูง ผอมๆ ไม่มีตูดอีกต่างหาก หุ่นนายแบบโคตร อิจฉาเว้ยยยยยยยยยยย
หน้าตาไอจังโทรมนิดๆ หละ (T-T) ดูเหมือนไม่ค่อยได้พักผ่อน หรือพักผ่อนไม่พอ น่าสงสาร
มองแล้วก็อยากจะร้องไห้ มิสเตอร์จ้อนใช้งานเธอหนักไปรึเปล่า ร่างกายก็ใช่ว่าจะแข็งแรง เป็นห่วงมากๆ เลย
แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น มาซากิเธอก็ยังยิ้มแย้มนะ ถึงจะไม่ได้ยิ้มกว้าง ไม่ได้ดูร่าเริงเหมือนกับเวลาทำ A no
มีเวลาเครื่องลง อาราชิมาถึง ทำโน่นทำนี่ กอล์ฟไมค์ออกมาต้อนรับ อาราชิพักผ่อน? แล้วก็แถลงข่าว
อะไรไม่อะไร "อาราชิพักผ่อน" เขียนตัวใหญ่มาก แถมใช้เวลาเยอะกว่าแถลงข่าวอีก (กรำ)
ตลอดเวลา มีรถสตาฟ รถนักข่าว รถบ้ารถบอแม่งแล่นเข้าออกตลอด
อยากจะบอกว่าทำเด็กแถวนั้นใจระทึกไปหลายที รถมาทีกรี๊ดกันที เสียดายเสียงชิปเลย (- -" )
07.00 am
แถวยาวมาก คนเยอะมาก ตอนแรกว่าเยอะแล้ว ผ่านไปซักชั่วโมงแถวยาวไปถึงหน้าโรงแรมเลย
กำลังกดๆ กล้องซูมเข้าออกซ้อมไว้ก่อน ได้ยินท้ายแถวตรงหน้าโรงแรมกรี๊ดมาก่อนเลย
ก็ชะเง้อๆ ดู (แม่งกรี๊ดเรื่อยเปื่อยอีกป่าววะ) แล้วก็ได้ยินพูดๆ กันต่อมาว่า "มาแล้วๆ อาราชิจริงๆ"
วินาทีนั้นแหละ เปิดกล้องทันที เตรียมพร้อมชะเง้อคอรอเลย
แล้วรถมินิบัสก็ค่อยๆ แล่นเข้ามาเรื่อยๆ ก่อนจะหยุดลงก่อนถึงหน้าฟี่ ห่างออกไปประมาณ 10 เมตรได้
สตาฟเดินลงมาจากรถก่อน สตาฟเยอะมาก แม่งมากันกี่คนวะ รอจนรู้สึกว่า เมื่อไหร่ชิจะออกมาซักที
แล้วสตาฟก็หมด (ซะที) เวลาที่รอคอยก็มาถึง
คนแรกที่เดินลงมา>>จุน...จุนใส่เสื้อขาว ผูกเนคไท แล้วก็มีเสื้อคลุมตัวยาวคลุมเข่าสีขาวทับอีกที
อารมณ์คล้ายๆ ตอนแถลงข่าวที่ญี่ปุ่นนั่นแหละ ส่วนกางเกงเป็นสีดำ แอบมีลายสีทองๆ ด้วย
อยากบอกว่ามองไม่เห็นตอนจุนลงมา ไม่เห็นเลยจริงๆ เพราะโดนป้ายกับสื่อบังมิดเลย
แต่เพื่อนที่อยู่ตรงนั้นบอกว่าตอนจุนเห็นแฟนๆ จุนตกใจใหญ่เลย แล้วก็อุทาน "suge~" (สุดยอด)
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด บ้าไปแล้วไอ้ฟี่
มาเห็นจุนชัดๆ เต็มๆ ตาก็ตอนเดินผ่านหน้า จุนยกมือไหว้ ไหว้สวยโคตร มีภรรเมียเดินตามหลังมาอีกตะหาก
ตาคมมาก จมูกสวย หน้าเหมือนฝรั่งเลย เห็นเคราครึ้มๆ แต่ก็ยังขาวอยู่ดี ขาวผ่องสุดๆ ไม่ไหวแล้ว
คนที่สอง (แต่เป็นคนแรกที่ฟี่เห็น) >>เฮียโช ซากุไรสุดหล่อ
หล่อจริงๆ นะ หล่อแบบว่าหล่อตาย หล่อโคตรๆ หล่อเทพไม่ไหวแล้ว เหมือนเฮียมีสปอร์ตไลท์ส่วนตัว
เฮียผมสวยโคตร หน้าใสวิ้ง ขาวอมชมพู ที่สำคัญหน้าตาโคตรเฟรนด์ลี่เลย ยิ้มแย้มแถมมองจิก จิกไปทั่วๆ
โบกมือให้เหมือนนางสาวไทย (โบกช้าๆ สูงๆ สไตล์เฮียนะแหละ) ชุดที่ใส่ก็คล้ายๆ ของจุน สีขาว
เสื้อขาวยาวๆ คลุมทับ แต่ยาวน้อยกว่าจุน พับแขนขึ้น ข้างหลังเป็นลายหัวกะโหลกสีทองๆ แอบอยากขโมยกลับบ้าน
แค่เห็นเฮียฟี่ก็ช็อคไปแล้ว อึ้งไปเลย จะหล่อไปไหนเฮีย แถมตอนเดินผ่านหน้าเฮียมองมาเต็มๆ...ตายกันไปข้าง
สาม >> โนะ โนะของเฮียที่เดินตามลงมา ฮืออออออออออออออออออ
เห็นน้องแล้วอยากร้องไห้ น้องน่ารักอะไรขนาดนั้น ตอนแรกๆ น้องตื่นคนด้วยอ่ะ
ออกมาชะโงกหัวดูหางแถวว่ายาวไปถึงไหน แล้วน้องก็อึ้งรับประทาน คงไม่คิดว่าแฟนๆ จะเยอะขนาดนั้นมั้ง
มีคนบอกว่าน้องแอบสะดุ้ง ตกใจแฟนๆ แล้วก็เอามือไปเกาะชายเสื้อไอจัง ประมาณว่าไม่ทันตั้งตัว
น้องตื่นคนหละ น้องตื่นคน (o >< o) แล้วพอตั้งสติได้ น้องก็ค่อยๆ ปล่อยเสื้อไอจังออก
โฮกกกกกกกกกกกกกก...น่ารักมากถึงมากที่สุด ใส่เสื้อดำด้วย ตัวเล็กๆ เลยยิ่งดูเล็กเข้าไปใหญ่เลย
ที่สำคัญ น้องใส่ผ้าพันคอสีเหลือง ผืนยาวๆ สีเหลืองในหลวง โคตรน่ารักเลย
พอตั้งสติได้น้องก็ยิ้มตลอดนะ โบกไม้โบกมือ เล่นกับแฟนๆ ตลอดเลย แล้วก็ยิ้มแบบถนัด...ตายอีกแล้วไอ้ฟี่
คนต่อมา >> มาซากิจัง (อย่าสนใจกับลำดับการเรียงของฟี่เลย ใครลงรถก่อนหลังเห็นไม่ชัดอ่ะ)
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกก ที่รักมาแล้ววววววววววววววววว กรูจะบ้า!!!!!!!!!!
ไอจังผมสั้นๆ ตัวสูง แต่ผอมนะ แถมใส่เสื้อดำอีก ยิ่งดูผอมหนักเข้าไปใหญ่เลย
เสื้อตัวในคอลึกสีชมพูอ่อน อ่อนจนเกือบจะเป็นสีขาว เข้ากับกางเกงเลย แล้วก็คลุมด้วยสูทสีดำแขนยาว
แม่เจ้า...ตัวสูง ผอมๆ ไม่มีตูดอีกต่างหาก หุ่นนายแบบโคตร อิจฉาเว้ยยยยยยยยยยย
หน้าตาไอจังโทรมนิดๆ หละ (T-T) ดูเหมือนไม่ค่อยได้พักผ่อน หรือพักผ่อนไม่พอ น่าสงสาร
มองแล้วก็อยากจะร้องไห้ มิสเตอร์จ้อนใช้งานเธอหนักไปรึเปล่า ร่างกายก็ใช่ว่าจะแข็งแรง เป็นห่วงมากๆ เลย
แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น มาซากิเธอก็ยังยิ้มแย้มนะ ถึงจะไม่ได้ยิ้มกว้าง ไม่ได้ดูร่าเริงเหมือนกับเวลาทำ A no
แต่ก็ยังยิ้ม ยิ้มที่ดูอ่อนโยน (ผสมเหนื่อย) แล้วก็ยกมือขึ้นโบกนิดๆ เวลาแฟนๆ ตะโกนเรียก ทำเอาฟี่น้ำตาคลอไปเลย
สุดท้าย >> กัปตัน ตอนนี้ในสมองมีเมมโมรี่กัปตันน้อยมากๆ เลย น่าเสียดาย
ฟี่เห็นกัปตันน้อยมาก กัปตันตัวเล็ก สื่อบัง แถมสตาฟยังบังตลอด...อยากจับฆ่าซะให้หมด!!
เห็นแต่หัวกัปตันซะเป็นส่วนใหญ่ ผมสีสวยมาก ชอบว่ะ
กัปตันใส่สูท ใครบอกอ้วน ใครบอกหน้ากลม ไอ้ฟี่เถียงตาย...ไม่จริงซะหน่อย
หน้าตาดูนิ่งๆ สงบๆ เวลาแฟนๆ ตะโกนเรียกก็จะหยุดแล้วหันมาโบกมือให้ สะดวกกับการถ่ายรูปมากๆ
แถมแจกพีซกระจาย ยิ้มโชเขี้ยวแล้วก็แจกพีซ ขณะเดียวกันก็มองกวาดเหมือนกับจะหาพัดของตัวเอง 555+
ไม่ผิดหวังเลย ถึงในสมองจะมีกัปตันน้อย (เพราะหาไม่ค่อยเจอ) แต่มันชัดมากเลย ดีใจจัง
พอลงมาจากรถ กอล์ฟไมค์ก็ออกมารับ ยื่นพวงมาลัยให้ (พวงมาลัยสวยโคตร)
แอบสงสาร (ปนขำ) กอล์ฟไมค์...รีบเดินดุ่มๆ ออกมา ยื่นพวงมาลัยให้ แล้วก็เดินก้มหน้างุดๆ กลับไป
ไม่มีคนตะโกนเรียก (หรือมีแต่ฟี่ไม่ได้ยิน??) เพราะตอนนั้นเสียง "อาราชิ" ดังสนั่น เล่นเอากอล์ฟไมค์เสียเซลฟ์
แล้วหนุ่มๆ ทั้งหลายก็เดินเข้าห้องแถลงข่าวไป ปล่อยให้ไอ้ฟี่ยืนอึ้งต่อ ไม่อยากจะเชื่อ เมื่อกี้มันฝันเหรอ??
07.10 am
หลังการจากไปของพายุทั้ง 5 ^^ พี่สตาฟบอกว่าอาราชิกำลังพักผ่อน เดี๋ยวตอน 8 โมงถึงจะแถลงข่าว
นั่นไง... "อาราชิพักผ่อน" กำหนดการที่สำคัญยิ่งชีพ 5555 พักอะไรกันยาวนานขนาดนั้น
ระหว่างนั้น พวกเราทั้งหลายก็เริ่มเม้ท์สนั่น
เค้าจะเตรียมอะไรให้ชิกิน ต้มยำกุ้งเหรอ อย่าใส่ผักชีนะจุนไม่ชอบ ห้ามทำเผ็ดไปด้วยเดี๋ยวไอจังกินไม่ได้
แล้วมะม่วงล่ะจะมีรึเปล่า เออ นั่นดิ หรืออาราชิไม่กินข้าว แต่กิน blink แทน (แม่ง ขาวเวอร์กันทั้งวง)
สุดท้าย >> กัปตัน ตอนนี้ในสมองมีเมมโมรี่กัปตันน้อยมากๆ เลย น่าเสียดาย
ฟี่เห็นกัปตันน้อยมาก กัปตันตัวเล็ก สื่อบัง แถมสตาฟยังบังตลอด...อยากจับฆ่าซะให้หมด!!
เห็นแต่หัวกัปตันซะเป็นส่วนใหญ่ ผมสีสวยมาก ชอบว่ะ
กัปตันใส่สูท ใครบอกอ้วน ใครบอกหน้ากลม ไอ้ฟี่เถียงตาย...ไม่จริงซะหน่อย
หน้าตาดูนิ่งๆ สงบๆ เวลาแฟนๆ ตะโกนเรียกก็จะหยุดแล้วหันมาโบกมือให้ สะดวกกับการถ่ายรูปมากๆ
แถมแจกพีซกระจาย ยิ้มโชเขี้ยวแล้วก็แจกพีซ ขณะเดียวกันก็มองกวาดเหมือนกับจะหาพัดของตัวเอง 555+
ไม่ผิดหวังเลย ถึงในสมองจะมีกัปตันน้อย (เพราะหาไม่ค่อยเจอ) แต่มันชัดมากเลย ดีใจจัง
พอลงมาจากรถ กอล์ฟไมค์ก็ออกมารับ ยื่นพวงมาลัยให้ (พวงมาลัยสวยโคตร)
แอบสงสาร (ปนขำ) กอล์ฟไมค์...รีบเดินดุ่มๆ ออกมา ยื่นพวงมาลัยให้ แล้วก็เดินก้มหน้างุดๆ กลับไป
ไม่มีคนตะโกนเรียก (หรือมีแต่ฟี่ไม่ได้ยิน??) เพราะตอนนั้นเสียง "อาราชิ" ดังสนั่น เล่นเอากอล์ฟไมค์เสียเซลฟ์
แล้วหนุ่มๆ ทั้งหลายก็เดินเข้าห้องแถลงข่าวไป ปล่อยให้ไอ้ฟี่ยืนอึ้งต่อ ไม่อยากจะเชื่อ เมื่อกี้มันฝันเหรอ??
07.10 am
หลังการจากไปของพายุทั้ง 5 ^^ พี่สตาฟบอกว่าอาราชิกำลังพักผ่อน เดี๋ยวตอน 8 โมงถึงจะแถลงข่าว
นั่นไง... "อาราชิพักผ่อน" กำหนดการที่สำคัญยิ่งชีพ 5555 พักอะไรกันยาวนานขนาดนั้น
ระหว่างนั้น พวกเราทั้งหลายก็เริ่มเม้ท์สนั่น
เค้าจะเตรียมอะไรให้ชิกิน ต้มยำกุ้งเหรอ อย่าใส่ผักชีนะจุนไม่ชอบ ห้ามทำเผ็ดไปด้วยเดี๋ยวไอจังกินไม่ได้
แล้วมะม่วงล่ะจะมีรึเปล่า เออ นั่นดิ หรืออาราชิไม่กินข้าว แต่กิน blink แทน (แม่ง ขาวเวอร์กันทั้งวง)
นอกนั้นก็... "you are my soul soul~" ร้องลั่นกันอยู่เป็นร้อยรอบ
เพลงอื่นก็พยายามขุดมาร้องแล้วนะ ทั้ง พิกัน พิกันดับเบิล อายวิธ คิตโตะ (บลา บลา บลา...) แต่ล่มตลอด
08.35 am
แถลงข่าวจบ พี่ๆ นักข่าวเริ่มทยอยกันเดินออกมา แฟนๆ ก็เริ่มเตรียมตัว ชิจะออกมาแล้ว
รอนานมาก เมื่อไหร่นักข่าวจะออกหมด เมื่อไหร่ชิทั้งหลายจะโผล่ออกมาซะที (วะ)
มาแล้ว!!!...พี่โชคนแรก ตามมาด้วยจุน ไอจัง น้อง แล้วก็กัปตัน (ตกลงใครหัวหน้าวงเนี่ย??)
ทั้ง 5 คนหยุดยืนอยู่บนบันไดตรงทางเดินเข้าให้นักข่าวเก็บภาพ ให้แฟนๆ ชื่นชมรัศมีความ blink กันถนัดๆ
ข้างหน้าเฮียกะโดเอส ข้างหลังก็อีกสามคนที่เหลือ (ยืนกันมาตรฐานมาก) โบกมือ ยิ้มแย้ม เก๊กให้ถ่าย
อย่าบอกว่าฟี่เห็นคนเดียว เชื่อว่าจะต้องมีคนเห็นแบบฟี่ว่า...เฮียจับมือจุน (ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยย~)
โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ...ไม่เอา ไม่ๆๆๆ หันหลังกลับไปหาที่รักทั้งสองของพวกแกเดี๋ยวนี้นะ!!!
เสร็จแล้วทั้ง 5 คนก็เดินมายืนอยู่ตรงหน้าแฟนๆ เพื่อให้นักข่าวถ่ายรูปให้เห็นแฟนๆ เป็นแบคกราวด์
ใกล้มาก ใกล้สุดๆ แต่ก็ไม่ได้เป็นอันตรายต่อการโดนทึ้ง ใกล้จนฟี่แทบจะดึงผ้าพันคอน้องได้เลยอ่ะ
เก๊กกันไป กรี๊ดกันไป ถ่ายกันไป ซักพักจุนก็หันมาทำท่างัดๆ มือ ประมาณว่า เอาอีก เสียงดังๆ อีก
พร้อมยิ้มให้ ผงกหัวหงึกๆ...หล่อเทพแบบนั้น หันมาใกล้ๆ แบบนั้น ใครไม่กรี๊ดตามก็บ้าแล้ว
ตาย...ตายสนิท กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ใกล้บ้า!!!!
แล้วน้องก็หันมาโชว์พีซแบบกวาดทั่ว ทำคนตายไปหลายศพ แถมมาหยุดมองตรงฟี่พอดีเด๊ะ
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกก ฆ่ากันเถอะโนะ!!!!!!!!!
แล้วก็ฉากวายที่มันอยู่ข้างหน้าฟี่พอดี...โชโนะกอดกันกลม
ไม่ใช่ใกล้บ้า แต่ไอ้ฟี่บ้าไปแล้ว บ้าไปพร้อมกับหลายๆ คนแถวนั้น กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
กอดกันเข้า กอดกันอีก กอดกันไม่เกรงใจ กอดแน่น เหนียวแน่นหนึบสุดๆ
แล้วพอเฮียเลิกกอด หันไปทางอื่น น้องก็เลยเอาคางไปเกยที่ไหล่เฮีย แล้วก็กอดเฮียไว้ซะเอง
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก...ฆ่ากันเถอะ ฆ่ากันเลยดีกว่า!!!
ชิกำลังจะไป แน่นอน ทุกคนเบียดกันแหลก ถ่ายรูปไม่ได้เลย
เออ!!! ไม่ได้ก็อย่าได้ ชั้นไม่ถ่ายแล้ว ชั้นจะมอง จะเม็มเก็บไว้ในเมมโมรี่สมองให้มากที่สุด
แล้วฟี่ก็มองตามไอบะจังไปเลย มองตามไปตลอด จะเก็บไว้ให้ได้มากที่สุด ให้นานที่สุด
น้ำตาเริ่มคลอ สมองเริ่มอื้อ มือเย็น มือสั่น ก้าวขาไม่ออก...
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่ากลุ่มคนที่เราชอบ รัก และรอคอยมาตลอดกำลังอยู่ตรงหน้าเราแบบนี้
เขายืนอยู่ตรงนั้น ใกล้ๆบนแผ่นดินไทย ผืนเดียวกับที่เราเหยียบ กำลังกวาดสายตามองพวกเรา กำลังยิ้มให้พวกเรา
ฮืออออออออออออออออออ...ชั้นรักพวกแกว่ะ!!!!!!!!!
อยากบอกว่าตลอดเวลา อาราชิเดินช้ามาก ค่อยๆ เดินให้แฟนๆ ได้มีโอกาสเห็น ได้มีโอกาสถ่ายรูป
แถมตอนขึ้นรถไปแล้วก็ยังเล่นกับแฟนๆ เฮียส่งจูบให้ ไอจังเล่นกระจก จุน น้อง กัปตันโบกมือตลอด
แล้วนั่นแหละก็ทำฟี่ร้องไห้ออกมาหนักกว่าเก่าแบบไม่อายใคร น้ำตามันไหลออกมาเอง
ร้องจนรถชิแล่นไปถึงไหนต่อไหนฟี่ก็ยังไม่หยุด โบหันมาเห็นตกใจใหญ่เลย (ขอโทษนะโบที่ฟี่มันต่อมน้ำตาตื้น)
พยายามกลั้นแล้ว โบก็ปลอบให้หยุด แต่พอเริ่มจะโอเคขึ้น พี่ถั่วแม่งมากอดอีก เลยร้องโฮออกมาอีกรอบ
อีกอย่างที่ประทับใจเอามากๆ เลยก็คือ
ก่อนหน้านั้นฟี่ก็คุยๆ กันว่าพวกเราใส่เสื้อเหลืองกันแล้ว ถ้าชิใส่ด้วยจะรักตายหนักกว่าเก่า
แล้วก็เป็นแบบนั้น...ถึงจะไม่ใช่เสื้อเหลือง แต่ทุกคนมีสัญลักษณ์สีเหลืองบนตัวหมด
ผ้าพันคอสีเหลืองของน้องที่เห็นเด่นมาแต่ไกลผ้าผืนเล็กตรงหน้าอกของไอจัง
ที่รัดข้อมือของเฮีย ตรงคอเสื้อกัปตันก็มี ของจุนมองไม่เห็น แต่แอบมีสีทองๆ ตรงกางเกง (มั้ง)
น่ารักมาก รักอาราชิขึ้นมาอีกมากๆๆๆๆๆๆ รักจนไม่รู้จะบอกยังไงถูกแล้ว
อาราชิน่ารัก เห็นชัดมากๆ คุ้มมากๆ กับการไปยืนคอย ไม่มีแว่นดำ ไม่มีการสวมหมวกปิด ไม่มีหน้าตาบูดบึ้ง
มีแต่อัธยาศัยไมตรี รอยยิ้มที่ดูมีความสุข (ถึงจะดูง่วงๆ ไปบ้าง) การทักทาย แถมขี้เล่นมากๆ...รักชิโว้ยยยยยย~~
รู้ว่าชิเหนื่อย รู้ว่าชิมีงานมาก แต่ตลอดเวลาไม่มีใครเห็นหน้าบึ้งๆ ของชิ ไม่มีใครเห็นอาการเซ็งๆ
มีแต่หน้าตาที่ยิ้มแย้ม การโบกมือทักทาย ความอารมณ์ดี ทุกสิ่งทุกอย่างที่แฟนๆ สามารถเก็บเป็นความทรงจำดีๆ
เหมือนกัน...พวกเราทุกคนก็พยายามทำทุกอย่าง อยากให้ชิเก็บเป็นความทรงจำดีๆ
ทุกคนร้องเพลง ทุกคนเรียกชื่อชิ ทุกคนพยายามทำตัวตามกฏเกณฑ์ ทุกคนร่วมแรงร่วมใจ
อยากให้ชิรู้ว่าตรงนี้ยังมีพวกเราที่รอคอย ที่คอยเป็นกำลังใจให้เสมอๆ และตลอดไป (อย่างน้อยๆ ก็ฟี่คนนึง)
ไม่เคยเสียใจที่รักอาราชิ ไม่เคยคิดอยากจะเลิกรัก มีแต่รักมากขึ้นทุกที ทุกที
ร้องไห้เพราะชิ หัวเราะเพราะชิ มีความสุขเพราะชิ ดีใจก็เพราะชิ ได้รู้จักเพื่อนดีๆ ก็เพราะชิ
ขอบคุณนะ ขอบคุณมาก...อย่างน้อยชิก็รับรู้ ว่าตรงนี้มีพวกเราอยู่
..ดีใจที่ได้รักอาราชิ..
08.35 am
แถลงข่าวจบ พี่ๆ นักข่าวเริ่มทยอยกันเดินออกมา แฟนๆ ก็เริ่มเตรียมตัว ชิจะออกมาแล้ว
รอนานมาก เมื่อไหร่นักข่าวจะออกหมด เมื่อไหร่ชิทั้งหลายจะโผล่ออกมาซะที (วะ)
มาแล้ว!!!...พี่โชคนแรก ตามมาด้วยจุน ไอจัง น้อง แล้วก็กัปตัน (ตกลงใครหัวหน้าวงเนี่ย??)
ทั้ง 5 คนหยุดยืนอยู่บนบันไดตรงทางเดินเข้าให้นักข่าวเก็บภาพ ให้แฟนๆ ชื่นชมรัศมีความ blink กันถนัดๆ
ข้างหน้าเฮียกะโดเอส ข้างหลังก็อีกสามคนที่เหลือ (ยืนกันมาตรฐานมาก) โบกมือ ยิ้มแย้ม เก๊กให้ถ่าย
อย่าบอกว่าฟี่เห็นคนเดียว เชื่อว่าจะต้องมีคนเห็นแบบฟี่ว่า...เฮียจับมือจุน (ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยย~)
โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ...ไม่เอา ไม่ๆๆๆ หันหลังกลับไปหาที่รักทั้งสองของพวกแกเดี๋ยวนี้นะ!!!
เสร็จแล้วทั้ง 5 คนก็เดินมายืนอยู่ตรงหน้าแฟนๆ เพื่อให้นักข่าวถ่ายรูปให้เห็นแฟนๆ เป็นแบคกราวด์
ใกล้มาก ใกล้สุดๆ แต่ก็ไม่ได้เป็นอันตรายต่อการโดนทึ้ง ใกล้จนฟี่แทบจะดึงผ้าพันคอน้องได้เลยอ่ะ
เก๊กกันไป กรี๊ดกันไป ถ่ายกันไป ซักพักจุนก็หันมาทำท่างัดๆ มือ ประมาณว่า เอาอีก เสียงดังๆ อีก
พร้อมยิ้มให้ ผงกหัวหงึกๆ...หล่อเทพแบบนั้น หันมาใกล้ๆ แบบนั้น ใครไม่กรี๊ดตามก็บ้าแล้ว
ตาย...ตายสนิท กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ใกล้บ้า!!!!
แล้วน้องก็หันมาโชว์พีซแบบกวาดทั่ว ทำคนตายไปหลายศพ แถมมาหยุดมองตรงฟี่พอดีเด๊ะ
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกก ฆ่ากันเถอะโนะ!!!!!!!!!
แล้วก็ฉากวายที่มันอยู่ข้างหน้าฟี่พอดี...โชโนะกอดกันกลม
ไม่ใช่ใกล้บ้า แต่ไอ้ฟี่บ้าไปแล้ว บ้าไปพร้อมกับหลายๆ คนแถวนั้น กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
กอดกันเข้า กอดกันอีก กอดกันไม่เกรงใจ กอดแน่น เหนียวแน่นหนึบสุดๆ
แล้วพอเฮียเลิกกอด หันไปทางอื่น น้องก็เลยเอาคางไปเกยที่ไหล่เฮีย แล้วก็กอดเฮียไว้ซะเอง
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก...ฆ่ากันเถอะ ฆ่ากันเลยดีกว่า!!!
ชิกำลังจะไป แน่นอน ทุกคนเบียดกันแหลก ถ่ายรูปไม่ได้เลย
เออ!!! ไม่ได้ก็อย่าได้ ชั้นไม่ถ่ายแล้ว ชั้นจะมอง จะเม็มเก็บไว้ในเมมโมรี่สมองให้มากที่สุด
แล้วฟี่ก็มองตามไอบะจังไปเลย มองตามไปตลอด จะเก็บไว้ให้ได้มากที่สุด ให้นานที่สุด
น้ำตาเริ่มคลอ สมองเริ่มอื้อ มือเย็น มือสั่น ก้าวขาไม่ออก...
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่ากลุ่มคนที่เราชอบ รัก และรอคอยมาตลอดกำลังอยู่ตรงหน้าเราแบบนี้
เขายืนอยู่ตรงนั้น ใกล้ๆบนแผ่นดินไทย ผืนเดียวกับที่เราเหยียบ กำลังกวาดสายตามองพวกเรา กำลังยิ้มให้พวกเรา
ฮืออออออออออออออออออ...ชั้นรักพวกแกว่ะ!!!!!!!!!
อยากบอกว่าตลอดเวลา อาราชิเดินช้ามาก ค่อยๆ เดินให้แฟนๆ ได้มีโอกาสเห็น ได้มีโอกาสถ่ายรูป
แถมตอนขึ้นรถไปแล้วก็ยังเล่นกับแฟนๆ เฮียส่งจูบให้ ไอจังเล่นกระจก จุน น้อง กัปตันโบกมือตลอด
แล้วนั่นแหละก็ทำฟี่ร้องไห้ออกมาหนักกว่าเก่าแบบไม่อายใคร น้ำตามันไหลออกมาเอง
ร้องจนรถชิแล่นไปถึงไหนต่อไหนฟี่ก็ยังไม่หยุด โบหันมาเห็นตกใจใหญ่เลย (ขอโทษนะโบที่ฟี่มันต่อมน้ำตาตื้น)
พยายามกลั้นแล้ว โบก็ปลอบให้หยุด แต่พอเริ่มจะโอเคขึ้น พี่ถั่วแม่งมากอดอีก เลยร้องโฮออกมาอีกรอบ
อีกอย่างที่ประทับใจเอามากๆ เลยก็คือ
ก่อนหน้านั้นฟี่ก็คุยๆ กันว่าพวกเราใส่เสื้อเหลืองกันแล้ว ถ้าชิใส่ด้วยจะรักตายหนักกว่าเก่า
แล้วก็เป็นแบบนั้น...ถึงจะไม่ใช่เสื้อเหลือง แต่ทุกคนมีสัญลักษณ์สีเหลืองบนตัวหมด
ผ้าพันคอสีเหลืองของน้องที่เห็นเด่นมาแต่ไกลผ้าผืนเล็กตรงหน้าอกของไอจัง
ที่รัดข้อมือของเฮีย ตรงคอเสื้อกัปตันก็มี ของจุนมองไม่เห็น แต่แอบมีสีทองๆ ตรงกางเกง (มั้ง)
น่ารักมาก รักอาราชิขึ้นมาอีกมากๆๆๆๆๆๆ รักจนไม่รู้จะบอกยังไงถูกแล้ว
อาราชิน่ารัก เห็นชัดมากๆ คุ้มมากๆ กับการไปยืนคอย ไม่มีแว่นดำ ไม่มีการสวมหมวกปิด ไม่มีหน้าตาบูดบึ้ง
มีแต่อัธยาศัยไมตรี รอยยิ้มที่ดูมีความสุข (ถึงจะดูง่วงๆ ไปบ้าง) การทักทาย แถมขี้เล่นมากๆ...รักชิโว้ยยยยยย~~
รู้ว่าชิเหนื่อย รู้ว่าชิมีงานมาก แต่ตลอดเวลาไม่มีใครเห็นหน้าบึ้งๆ ของชิ ไม่มีใครเห็นอาการเซ็งๆ
มีแต่หน้าตาที่ยิ้มแย้ม การโบกมือทักทาย ความอารมณ์ดี ทุกสิ่งทุกอย่างที่แฟนๆ สามารถเก็บเป็นความทรงจำดีๆ
เหมือนกัน...พวกเราทุกคนก็พยายามทำทุกอย่าง อยากให้ชิเก็บเป็นความทรงจำดีๆ
ทุกคนร้องเพลง ทุกคนเรียกชื่อชิ ทุกคนพยายามทำตัวตามกฏเกณฑ์ ทุกคนร่วมแรงร่วมใจ
อยากให้ชิรู้ว่าตรงนี้ยังมีพวกเราที่รอคอย ที่คอยเป็นกำลังใจให้เสมอๆ และตลอดไป (อย่างน้อยๆ ก็ฟี่คนนึง)
ไม่เคยเสียใจที่รักอาราชิ ไม่เคยคิดอยากจะเลิกรัก มีแต่รักมากขึ้นทุกที ทุกที
ร้องไห้เพราะชิ หัวเราะเพราะชิ มีความสุขเพราะชิ ดีใจก็เพราะชิ ได้รู้จักเพื่อนดีๆ ก็เพราะชิ
ขอบคุณนะ ขอบคุณมาก...อย่างน้อยชิก็รับรู้ ว่าตรงนี้มีพวกเราอยู่
..ดีใจที่ได้รักอาราชิ..
